Günümüzde James Webb Uzay Teleskobu verileri, evrenin ilk milyar yılına ait gözlemleriyle, bazı yapıları yeni sorulara sürükledi.“Küçük kırmızı noktalar” olarak adlandırılan LRD’ler, parlaklıkları ve kırmızımsı tonlarıyla bilinen galaksi türlerinden ayrışan biçimler olarak karşımıza çıkıyor. Başlarda bu yapıların ya yoğun yıldızlarla dolu büyük galaksiler ya da tozla örtülü süper kütleli *kara delikler* şeklinde yorumlandılar; ancak ölçülen ışık spektrumları bu iki senaryoyu tek başına açıklamaktan uzak kaldı.
Kara delik yıldızı kavramını öne süren Harvard Üniversitesi’nden Anna de Graaff ve çalışma ekibi, LRD’lerin merkezlerinde etkin bir kara delik bulunan, yoğun gazla sardığı devasa oluşumlar olabileceğini gösterdi. Bu modelde, kara deliğe düşen maddeyi açığa çıkan enerji çevresindeki gaz küresini parlatırken, bu parlamanın enerji kaynağının nükleer füzyondan değil, yerçekiminden geldiğini vurguluyorlar. Sonuç olarak, LRD’ler dev bir yıldızı andıran görünüm sergiliyor.
Şimdiye kadarki en geniş LRD örnekleminde yapılan analizler, bu yapıların ışık spektrumlarının, galaksilerde görülen karışık desenler yerine yıldızlara özgü “kara cisim” ışınımına daha yakın olduğunu gösterdi. Bu durum, LRD’lerin tek ve düzgün bir yüzeyden ışık saçıyormuş hissi uyandırıyor.
Bilim insanları, bu nesnelerin gerçekten kara deliklerle beslenip beslenmediğini kesin olarak kanıtlamanın zorluklar taşıdığını dile getiriyor. Bunun nedeni, kara deliğin etrafındaki yoğun gaz örtüsü nedeniyle iç yapıların doğrudan görünürlüğünün sınırlı olmasıdır. Yine de aşırı parlaklık, merkezde güçlü bir kara delik bulunduğuna işaret ediyor. Eğer LRD’lerin kara delik yıldızı olduğu doğrulanırsa, süper kütleli kara deliklerin oluşum süreçlerini yeniden düşünmemiz gerekebilir. Gözlemciler, bu yapıların evrenin erken dönemlerinde kara deliklerin büyümesinde bilinenlerden farklı bir evreyi temsil edebileceğini öne sürüyorlar.
