Interstellar Asteroid “Oumuamua” ve Kaotik Geçmişi

Interstellar Asteroid

Hawaii’deki Panoramic Survey Telescope ve Rapid Response System-1 (Pan-STARRS-1) teleskobu, 19 Ekim 2017’de yıldızlararası bir asteroit – I / 2017 U1’i (diğer adıyla ‘Oumuamua’yı) ilk kez tespit ettiğini duyurdu. Başlangıçta bir kuyruklu yıldızla karıştı. Ancak Avrupa Güney Gözlemevi (ESO) ve diğerleri tarafından yapılan takip gözlemleri, ‘Oumuamua’nın aslında Güneş Sistemi dışından köken alan kayalık bir beden olduğunu doğruladı. O zamandan bu yana, ‘Oumuamua’nın yapısı, bileşimi ve bu ziyaretçilerin ne kadar yaygın olduklarını belirlemek için çok sayıda araştırma yapıldı.

Bir uluslararası araştırmacılar ekibi tarafından yapılan yeni bir araştırmaya göre, bu asteroitin kaotik bir geçmişi vardı. “1I / ‘Oumuamua’nın devrilme dönme durumu” başlıklı çalışma, kısa süre önce Nature Astronomi bilim dergisinde yayınlandı. Çalışma, Queens Belfast Üniversitesi Astrofizik Araştırma Merkezi’nden araştırma görevlisi olan Wesley C. Fraser tarafından yönetildi ve Çek Cumhuriyeti Bilimler Akademisi, The Open Üniversitesi ve Belgrad Üniversitesi üyelerinden oluşuyordu.

Yakın Dünya Asteroitleri, Ana Kemerli Asteroitler veya Jüpiter’in Trojanları üzerine yapılan araştırmalar sonucunda gökbilimcileri Güneş Sistemimizin tarihi ve evrimi hakkında bilgi sahibi oludular. Edinilen bilgilere göre bir ‘Oumuamua’nın incelenmesi, ne zaman ne olup bittiğine dair ipuçları sağlayacaktır. Fraser ve uluslararası meslektaşları, araştırmalarının uğruna, ilk keşfedilmesinden beri ‘Oumuamua parlaklığını ölçüyorlar. Buldukları şey Oumuamua periyodik olarak dönmüyordu (Güneş Sistemimizdeki en küçük asteroitler ve gezegenler gibi) ama kaotikti. Bunun anlamı, asteroidin muhtemelen uzayda milyarlarca yıl boyunca devrilme, şiddet dolu bir geçmişin göstergesi olması. Dr. Fraser ve meslektaşları neden bunun bir etkisinden kaynaklandığından şüpheleniyordu.

Başka bir deyişle, ‘Oumuamua kendi sisteminden ve yıldızlararası alana atıldığında, şiddetle başka bir kaya ile çarpışması mümkündür. Dr. Fraser, Queen’s Üniversitesi Belfast basınında açıkladığı gibi: “Bu gövde modellememiz, iç gerilimlerden bir daha normal bir şekilde dönmesine neden olmak için, yuvarlanmanın milyarlarca yıldan yüz milyonlarca yıl süreceğini gösteriyor. Dönüşümün sebebini bilmese de, yıldızlararası boşluğa atılmadan önce, sisteminde başka bir gezegende bulunan bir darbe ile yuvarlandığını tahmin ediyoruz. “

Kaotik Geçmiş!

Bu son bulgular, diğer çalışmaların ‘Oumuamua’yı parlaklığındaki nesne değişikliklerine dayanarak tespit edebildiklerini yansıtmaktadır. Örneğin, Hawaii’deki Astronomi Enstitüsü tarafından yürütülen ve ESO’nun Çok Büyük Teleskop’tan (VLT) elde edilen verileri kullanarak yapılan parlaklık ölçümleri, asteroidin gerçekten yıldızlararası olduğunu ve şeklinin son derece uzun olduğunu doğruladı (yani çok uzun ve ince ). Bununla birlikte, renk ölçümleri şu ana kadar karışıklıktan başka bir şey yapmadı. Bunun nedeni, renklerin ölçümler arasında değiştiği görüldü. Dış Güneş Sisteminde cisimlerin ortak bir özelliği olan, ultraviyole ışınlarına maruz kaldıkları için kırmızımsı kahverengi bir gölgeye dönüşen organik bileşiklerin oluşmasıdır (yani metan ve etan). Güneş sistemimizde gördüğümüz çoğu asteroitler ve kuyruklu yıldızlara kıyasla oldukça sıradışı “diyor Dr Fraser.